Zrębki uzyskane z plantacji ślazowca pensylwańskiego zebrane w okresie grudzień - koniec marca za pomocą sieczkarni polowej do kukurydzy mają wilgotność od 15 do 30 procent. Ich wartość energetyczna powinna wynosić od 10 do 15 kJ/kg.

Jest to gotowy opał do pieców biomasowych z podajnikiem przystosowanym do zrębki. Można też zastosować jako gotowy produkt do współspalania z miałem węglowym, jeśli jest możliwość składowania i mieszania składników.

Za zastosowaniem metody współspalania z miałem węglowym, przemawia fakt, że w czasie spalania węgla spada emitowana ilość tlenków azotu i siarki do atmosfery.

Uzyskane ze zbioru zrębki ślazowca nie ulegają kompostowaniu w czasie składowania na wolnym powietrzu, ponieważ budowa fizjologiczna tego drewna - celulozy nie pozwala wchłonąć wilgoci z atmosfery. Jedynie skórka rośliny częściowo pochłania wilgoć, lecz ona stanowi znikomy procent plonu.

Malwa pensylwańska znajduje również zastosowanie jako roślina włóknodajna. Ze względu na dużą zawartość celulozy i hemiceluloz porównywalną ze świerkiem czy sosną można ją wykorzystywać w przemyśle celulozowo-papierniczym, co potwierdza opinia Instytutu Celulozowo-Papierniczego w Łodzi.

Dodatkowo sieczka z malwy pensylwańskiej może być surowcem do produkcji materiałów aglomerowanych (płyt meblowych). Poniżej zdjęcie takiej płyty wykonanej przez Instytut Technologii Drewna w Poznaniu.

Sida może być spalana w piecach w postaci pelletu, brykietu czy zrębki, ale również stanowić optymalnie wydajny wsad do biogazowni. Brak szkodliwych pierwiastków w jej budowie nie naraża kotłów na szybkie ich zużycie i częstą konserwację.